05 maandag 2 november 2009
Door: Tien
Blijf op de hoogte en volg Tineke
03 November 2009 | Gambia, Banjul
Maandag 2 november 2009 - Project Lodge, Gunjur Beach
Aan het ontbijt: koffie (nescafe), fruitsalade, geroosterd brood met omelet, weetabax met melk, en dan nog stukjes brood die je met jam kunt beleggen. Ik neem het ervan want heb de Gambiaanse gewoonte weer opgepakt om vier uur pas te gaan lunchen. Dat scheelt als het goed is een avondmaaltijd. Heb ik 's avonds toch honger dan zorg ik dat ik iets kleins bij de hand heb of een flesje bananamilk. Dat vult lekker. En water vult de maag ook.
Het is maandag. Mama is gisteravond vertrokken naar haar kamer in Serekunda. Haar school begint om acht uur in de ochtend. Ik kon het niet opbrengen om vanochtend vroeg samen met haar te gaan. Misschien dat ik haar school morgen ga bezoeken als ik een lift kan krijgen. Happy en Tineke1 kwamen ons om zes uur ’s avonds ophalen. Mama naar de GillyGilly gebracht en wij door naar juf M., waar ik ga wonen binnenkort.
Ze was vreselijk blij met het pak-vol-verrassingen dat Jesse me meegegeven had. Ze was er helemaal verlegen mee. Haar jongste zoontje zat nergens mee en sjouwde in no-time rond met zijn nieuwe rugzakje. Ik heb mijn kamer bekeken en ben redelijk gerustgesteld. Een huge kingsize bed waar je met gemak een familie op te slapen kan leggen. Daardoor natuurlijk geen loopruimte meer of plek waar je bagage kwijt kunt. Alles op bed dan maar. Een ruimte ernaast dient als badkamer: er staat een heuse toiletpot middenin! Douchen doe je met emmers boven je hoofd. Ben erg blij dat ik niet op aangestampte aarde hoef te douchen, want er ligt een soort tegelvloertje.
De compound bestaat uit een middenveld met waslijn en zowaar wat gras. Meestal zijn de compounds gewoon van rood zand en daarmee altijd stoffig. Gras is heel bijzonder hier. Ben benieuwd hoe dat werkt buiten het regenseizoen. Om het veld staan lage bouwsels met een golfplaten dak. Type barak, lang en laag. De huizen zijn in de lengte onderverdeeld, zodat ieder familielid een eigen stuk heeft. Voor de huizen loopt een overdekt galerijtje waar je uit de zon kunt zitten.
M.'s stepmother woont aan de overkant van het veld. Haar broer naast haar.
M. heeft vijf kids en is in verwachting van de zesde. Haar man was gisteren elders en die heb ik nog niet gezien. Na een half uurtje weer opgestapt. Ik achter in de Suzuki, my god, ik breek mijn nek nog eens daar. Als ie door een pothole gaat vlieg je bijna uit het bakkie..
Eenmaal weer thuis (lees: Gunjur Project Lodge) heerlijk met een biertje met de Engelse eigenaars zitten babbelen. Bij moonlight aan het zwembad. Leuke en zeer sociaal voelende lui. Het woord project in hun naam duidt dan ook op de diverse projecten die ze hier uitvoeren voor drop-outs uit Engeland. Ze geven een soort werkweken, waarbij de studenten bijvoorbeeld een school moeten helpen opknappen.
Plan voor vandaag: tent opzetten in Boboi Lodge. Mijn toekomstige weekend onderkomen. Happy zou hier om tien uur zijn maar houdt zich gelukkig aan het Afrikaanse tempo. Daardoor kan ik nu al weer een uurtje typen. Eerst naar zijn compound om alles op te halen en dan naar Boboi. Aldaar verruil ik het zwembad voor de oceaan. Yes! Here we come! See you later! Fornjato! x Tineke
Aan het ontbijt: koffie (nescafe), fruitsalade, geroosterd brood met omelet, weetabax met melk, en dan nog stukjes brood die je met jam kunt beleggen. Ik neem het ervan want heb de Gambiaanse gewoonte weer opgepakt om vier uur pas te gaan lunchen. Dat scheelt als het goed is een avondmaaltijd. Heb ik 's avonds toch honger dan zorg ik dat ik iets kleins bij de hand heb of een flesje bananamilk. Dat vult lekker. En water vult de maag ook.
Het is maandag. Mama is gisteravond vertrokken naar haar kamer in Serekunda. Haar school begint om acht uur in de ochtend. Ik kon het niet opbrengen om vanochtend vroeg samen met haar te gaan. Misschien dat ik haar school morgen ga bezoeken als ik een lift kan krijgen. Happy en Tineke1 kwamen ons om zes uur ’s avonds ophalen. Mama naar de GillyGilly gebracht en wij door naar juf M., waar ik ga wonen binnenkort.
Ze was vreselijk blij met het pak-vol-verrassingen dat Jesse me meegegeven had. Ze was er helemaal verlegen mee. Haar jongste zoontje zat nergens mee en sjouwde in no-time rond met zijn nieuwe rugzakje. Ik heb mijn kamer bekeken en ben redelijk gerustgesteld. Een huge kingsize bed waar je met gemak een familie op te slapen kan leggen. Daardoor natuurlijk geen loopruimte meer of plek waar je bagage kwijt kunt. Alles op bed dan maar. Een ruimte ernaast dient als badkamer: er staat een heuse toiletpot middenin! Douchen doe je met emmers boven je hoofd. Ben erg blij dat ik niet op aangestampte aarde hoef te douchen, want er ligt een soort tegelvloertje.
De compound bestaat uit een middenveld met waslijn en zowaar wat gras. Meestal zijn de compounds gewoon van rood zand en daarmee altijd stoffig. Gras is heel bijzonder hier. Ben benieuwd hoe dat werkt buiten het regenseizoen. Om het veld staan lage bouwsels met een golfplaten dak. Type barak, lang en laag. De huizen zijn in de lengte onderverdeeld, zodat ieder familielid een eigen stuk heeft. Voor de huizen loopt een overdekt galerijtje waar je uit de zon kunt zitten.
M.'s stepmother woont aan de overkant van het veld. Haar broer naast haar.
M. heeft vijf kids en is in verwachting van de zesde. Haar man was gisteren elders en die heb ik nog niet gezien. Na een half uurtje weer opgestapt. Ik achter in de Suzuki, my god, ik breek mijn nek nog eens daar. Als ie door een pothole gaat vlieg je bijna uit het bakkie..
Eenmaal weer thuis (lees: Gunjur Project Lodge) heerlijk met een biertje met de Engelse eigenaars zitten babbelen. Bij moonlight aan het zwembad. Leuke en zeer sociaal voelende lui. Het woord project in hun naam duidt dan ook op de diverse projecten die ze hier uitvoeren voor drop-outs uit Engeland. Ze geven een soort werkweken, waarbij de studenten bijvoorbeeld een school moeten helpen opknappen.
Plan voor vandaag: tent opzetten in Boboi Lodge. Mijn toekomstige weekend onderkomen. Happy zou hier om tien uur zijn maar houdt zich gelukkig aan het Afrikaanse tempo. Daardoor kan ik nu al weer een uurtje typen. Eerst naar zijn compound om alles op te halen en dan naar Boboi. Aldaar verruil ik het zwembad voor de oceaan. Yes! Here we come! See you later! Fornjato! x Tineke
-
13 November 2009 - 18:34
Lida Wammes:
Ik kom niet meer achter de computer vandaan. Zit hier al bijna 2 uur. Ik vind het zo leuk om alles te lezen.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
