77 zaterdag 13 februari 2010
Door: Tien
Blijf op de hoogte en volg Tineke
17 Februari 2010 | Gambia, Banjul
zaterdag 13 februari 2010 - tent Boboi, Kartong
Lang geleden dat ik op vrijdag al naar de tent ging. Voor de verandering eens op zijn Afrikaans vanwege de vrijdag-prayer. Op school is iedereen op vrijdag “in het net” en omdat ik toch onverwacht naar school ging op vrijdag, ik dus ook. De kinderen worden op vrijdag verzameld in de Dinnerhall waar doordeweeks de rijst opgediend wordt. Meester Lamin zingt met ze alsmede de juf die normaal Arabisch geeft. Ik besluit te beginnen met de kast in M.’s klas uit te mesten: ondergestofte bananendozen vol met kapot en incompleet speelgoed. Een mix van Lego in allerlei maten, puzzelstukjes , vieze knuffels die ik voor geen goud tegen mijn gezicht zou drukken en afgekloven potloodstompjes. Genoeg. De Lego kieper ik in een emmer sop. Buurjongetje Harouna van zeven is met me mee gelopen naar school om mijn tas te dragen. Aangekomen op school wijkt hij niet van mijn zijde. No problem, ga alle Lego maar uit elkaar peuteren en soppen! Die zit namelijk muurvast vanwege het vuil. Hopelijk helpt warmte een beetje, want het heeft me al een schaar gekost omdat Ousman geprobeerd heeft met geweld via de schaar de zooi uit elkaar te halen. Ik denk meteen weer terug aan Nigel die de hamer weg flikkerde toen de mecanicien zijn motor te lijf wilde gaan.
Ousman is volunteer teacher die M. vaak vervangt als ze niet in de klas is. Hij flikkert de Lego eerst in het schone water en dan in het sop. Oh oh oh.. “Ousman listen and look at me!” stoot ik hem – met een glimlach - aan. Met een “use your brains” leg ik hem de juiste volgorde uit: 1=sop 2=schoon water 3 =uitlekken en drogen op het beton. Harouna lacht en doet het gewoon zoals het hoort. Ousman verontschuldigt zich: “Sorry Mam! Sorry Mam!” en kijkt stout. Kan moeilijk kwaad op hem blijven. Hij stottert of heeft een ander spraakgebrek ( niet echt uit te vinden in het Mandinka) en doet zijn best. Schijnt dat hij vroegtijdig met de teacher-opleiding is gestopt. Hij heeft ook echt geen idee van onderwijs en houdt de kinderen voornamelijk koest. Althans, dat probeert hij. Als volunteer is hij van de straat en M. heeft een vervanger als ze andere dingen elders moet doen.
Om half twaalf staat Happy achter me. We moeten haasten om op tijd bij de bank te zijn. God-zegen-de-greep.. razendsnel leg ik Ousman uit waar de Lego heen moet als het schoon en droog is. Na het weekend zal ik wel zien wat er van terecht gekomen is. In ieder geval heb ik een begin gemaakt met de schoonmaak.
Zo koud als het ’s nachts is, zo bloedjeheet is het rond het middaguur . Helemaal in Brikama dat ver van de kust ligt. De tickets voor Youssou N'Dour zijn helaas nog niet te verkrijgen. Dinsdag pas. Komt goed uit want dan kan ik ook meteen mijn laatste creatie bij de taylor ophalen. Op Mama’s school heb ik een tijd geleden een lap Tie&Dye gekocht, gemaakt door een van de studenten. De taylor in Brikama heeft voor mijn verjaardag prachtige kleding gemaakt en het lijkt mij dat hij van dit ook iets moois gaat maken. Als ik langs ga om te kijken hoe ver hij ermee is laat hij een voorproefje zien: schitterend geborduurde randen van gouddraad. M. gaat weer heel jaloers worden, dat weet ik nou al ;-)
Tegen drieën ben ik thuis op de compound. M. heeft naar mijn wijze raad geluisterd en heeft de hele ochtend op mijn matras geslapen. Ze kan niet meer. Is zo ontzettend zwaar van de baby en heeft vreselijke rugpijn. Doodzielig. Als ik het weekend weg ben laat ik de kamer open en verplicht haar daar te gaan slapen. Gelukkig luistert ze naar haar white twinsister ;-)
Om vijf uur haalt Happy mij op om me naar de tent te brengen. Fiets achterin de – gerepareerde!! – Suzuki. “You go for holiday??”vraagt hij, wijzend op het scala van tasjes dat ik klaar heb staan. “Always!” antwoord ik lachend en sleep de troep in het bakkie. Heerlijk! Weg!
In Boboi is alleen het personeel aanwezig. Geen gasten. Djanko staat in prachtig Afrikaans tenue verlegen te lachen. Een dikke knuffel en een stiekumme kus voor hem. Dit gaat helemaal fout Tien, hou je kop erbij!
’s Avonds zit ik met Buba en Djanko naar een film van Magic Africa te kijken. De generator bromt en het reuzescherm naast de keuken is al geen bijzonderheid meer voor me.
Na drie whisky’s hou ik de absurde movie voor gezien en ga aangeschoten terug naar de tent.
De hemel is vol sterren en mijn buik vol vlinders.
Lang geleden dat ik op vrijdag al naar de tent ging. Voor de verandering eens op zijn Afrikaans vanwege de vrijdag-prayer. Op school is iedereen op vrijdag “in het net” en omdat ik toch onverwacht naar school ging op vrijdag, ik dus ook. De kinderen worden op vrijdag verzameld in de Dinnerhall waar doordeweeks de rijst opgediend wordt. Meester Lamin zingt met ze alsmede de juf die normaal Arabisch geeft. Ik besluit te beginnen met de kast in M.’s klas uit te mesten: ondergestofte bananendozen vol met kapot en incompleet speelgoed. Een mix van Lego in allerlei maten, puzzelstukjes , vieze knuffels die ik voor geen goud tegen mijn gezicht zou drukken en afgekloven potloodstompjes. Genoeg. De Lego kieper ik in een emmer sop. Buurjongetje Harouna van zeven is met me mee gelopen naar school om mijn tas te dragen. Aangekomen op school wijkt hij niet van mijn zijde. No problem, ga alle Lego maar uit elkaar peuteren en soppen! Die zit namelijk muurvast vanwege het vuil. Hopelijk helpt warmte een beetje, want het heeft me al een schaar gekost omdat Ousman geprobeerd heeft met geweld via de schaar de zooi uit elkaar te halen. Ik denk meteen weer terug aan Nigel die de hamer weg flikkerde toen de mecanicien zijn motor te lijf wilde gaan.
Ousman is volunteer teacher die M. vaak vervangt als ze niet in de klas is. Hij flikkert de Lego eerst in het schone water en dan in het sop. Oh oh oh.. “Ousman listen and look at me!” stoot ik hem – met een glimlach - aan. Met een “use your brains” leg ik hem de juiste volgorde uit: 1=sop 2=schoon water 3 =uitlekken en drogen op het beton. Harouna lacht en doet het gewoon zoals het hoort. Ousman verontschuldigt zich: “Sorry Mam! Sorry Mam!” en kijkt stout. Kan moeilijk kwaad op hem blijven. Hij stottert of heeft een ander spraakgebrek ( niet echt uit te vinden in het Mandinka) en doet zijn best. Schijnt dat hij vroegtijdig met de teacher-opleiding is gestopt. Hij heeft ook echt geen idee van onderwijs en houdt de kinderen voornamelijk koest. Althans, dat probeert hij. Als volunteer is hij van de straat en M. heeft een vervanger als ze andere dingen elders moet doen.
Om half twaalf staat Happy achter me. We moeten haasten om op tijd bij de bank te zijn. God-zegen-de-greep.. razendsnel leg ik Ousman uit waar de Lego heen moet als het schoon en droog is. Na het weekend zal ik wel zien wat er van terecht gekomen is. In ieder geval heb ik een begin gemaakt met de schoonmaak.
Zo koud als het ’s nachts is, zo bloedjeheet is het rond het middaguur . Helemaal in Brikama dat ver van de kust ligt. De tickets voor Youssou N'Dour zijn helaas nog niet te verkrijgen. Dinsdag pas. Komt goed uit want dan kan ik ook meteen mijn laatste creatie bij de taylor ophalen. Op Mama’s school heb ik een tijd geleden een lap Tie&Dye gekocht, gemaakt door een van de studenten. De taylor in Brikama heeft voor mijn verjaardag prachtige kleding gemaakt en het lijkt mij dat hij van dit ook iets moois gaat maken. Als ik langs ga om te kijken hoe ver hij ermee is laat hij een voorproefje zien: schitterend geborduurde randen van gouddraad. M. gaat weer heel jaloers worden, dat weet ik nou al ;-)
Tegen drieën ben ik thuis op de compound. M. heeft naar mijn wijze raad geluisterd en heeft de hele ochtend op mijn matras geslapen. Ze kan niet meer. Is zo ontzettend zwaar van de baby en heeft vreselijke rugpijn. Doodzielig. Als ik het weekend weg ben laat ik de kamer open en verplicht haar daar te gaan slapen. Gelukkig luistert ze naar haar white twinsister ;-)
Om vijf uur haalt Happy mij op om me naar de tent te brengen. Fiets achterin de – gerepareerde!! – Suzuki. “You go for holiday??”vraagt hij, wijzend op het scala van tasjes dat ik klaar heb staan. “Always!” antwoord ik lachend en sleep de troep in het bakkie. Heerlijk! Weg!
In Boboi is alleen het personeel aanwezig. Geen gasten. Djanko staat in prachtig Afrikaans tenue verlegen te lachen. Een dikke knuffel en een stiekumme kus voor hem. Dit gaat helemaal fout Tien, hou je kop erbij!
’s Avonds zit ik met Buba en Djanko naar een film van Magic Africa te kijken. De generator bromt en het reuzescherm naast de keuken is al geen bijzonderheid meer voor me.
Na drie whisky’s hou ik de absurde movie voor gezien en ga aangeschoten terug naar de tent.
De hemel is vol sterren en mijn buik vol vlinders.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
