29 dinsdag 15 december 2009
Door: Tien
Blijf op de hoogte en volg Tineke
16 December 2009 | Gambia, Banjul
Dinsdag 15 december 2009 - M.'s compound, Gunjur Village
Lang geleden dat ik iets schreef. In Boboi kon ik de laptop niet opladen. Sinds zondag ben ik weer “thuis” op de compound bij M. Twee weken niet naar school geweest in verband met mijn rug. Nu weliswaar daarvan hersteld, maar mijn probleemvoet vindt het tijd dat ie weer wat aandacht krijgt geloof ik. Na twee dagen school kan ik hem al niet meer verroeren van de pijn. Zojuist hebben twee meisjes hem helemaal gemasseerd met bambutulo. En vanavond komt de bottenman weer langs om mij op de meest vreemde manieren onder handen te nemen. Liggend op mijn matras staat hij boven me en trekt me alle kanten op. Doodeng maar ik probeer me over te geven. Ik herken de klakken in mijn rug van het “kraken” in Nederland.. Ogenschijnlijk zit er geen systeem in. Hij gaat van de ene uithoek naar de andere uithoek van mijn lijf. Trekt aan mijn vingers als ik zeg dat mijn voet zeer doet en kraakt mijn tenen als hij mijn nek behandelt. Heel bijzonder. Overdag is hij visserman. Het is een gave die hij van zijn moeder geërfd heeft op haar sterfbed. Het lijkt mij zaak erin te geloven want anders werkt het vast niet. In ieder geval kan ik mijn nek beter draaien dan voorheen. M. pusht mij constant met de beste man te trouwen.”Dan heb je altijd gratis massage!”. Voor alsnog blijf ik weigeren met wie-dan-ook te trouwen. Zij volhardt in haar voorstellen en blijft hoop houden dat ik een Gambiaan trouw.
De camera die ik verloren was is weer terecht. Ik wist zeker waar ik hem verloren was en Happy is er achteraan gegaan. Een godswonder.
Met Ankie en Geert – twee Hollanders die ik in Boboi ontmoet heb – Happy en Mama, zijn we zaterdag een dagje uit geweest. Alles hebben we gedaan: het nieuwe schooltje bezocht, de vismarkt in Tanji, de craftmarket in Bakau, de crocodilepool, Lamin Lodge en last-but-not-least het kliniekje van Gabrielle en Frans. Ik heb een weblog voor hun nieuwsbrieven gemaakt in Nederland en wou ze nu wel eens echt ontmoeten. Fantastisch om te zien hoe ze dit eerstehulppostje weer op poten hebben gezet. Toen ik foto's wilde maken bleek mijn camera helaas weg. Happy heeft ons op een marktje gedropt na zonsondergang. Heel speciaal. Hij is ondertussen samen met Mama keihard heen en weer geracet naar Lamin Lodge. Geen camera toen, maar wel een belangrijk telefoonnummer. En dat heeft dus gewerkt!!
19.30 uur. Ik ga nu eerst even eten en hoop straks nog genoeg batterij te hebben om dit af te maken. Fornjato!
Lang geleden dat ik iets schreef. In Boboi kon ik de laptop niet opladen. Sinds zondag ben ik weer “thuis” op de compound bij M. Twee weken niet naar school geweest in verband met mijn rug. Nu weliswaar daarvan hersteld, maar mijn probleemvoet vindt het tijd dat ie weer wat aandacht krijgt geloof ik. Na twee dagen school kan ik hem al niet meer verroeren van de pijn. Zojuist hebben twee meisjes hem helemaal gemasseerd met bambutulo. En vanavond komt de bottenman weer langs om mij op de meest vreemde manieren onder handen te nemen. Liggend op mijn matras staat hij boven me en trekt me alle kanten op. Doodeng maar ik probeer me over te geven. Ik herken de klakken in mijn rug van het “kraken” in Nederland.. Ogenschijnlijk zit er geen systeem in. Hij gaat van de ene uithoek naar de andere uithoek van mijn lijf. Trekt aan mijn vingers als ik zeg dat mijn voet zeer doet en kraakt mijn tenen als hij mijn nek behandelt. Heel bijzonder. Overdag is hij visserman. Het is een gave die hij van zijn moeder geërfd heeft op haar sterfbed. Het lijkt mij zaak erin te geloven want anders werkt het vast niet. In ieder geval kan ik mijn nek beter draaien dan voorheen. M. pusht mij constant met de beste man te trouwen.”Dan heb je altijd gratis massage!”. Voor alsnog blijf ik weigeren met wie-dan-ook te trouwen. Zij volhardt in haar voorstellen en blijft hoop houden dat ik een Gambiaan trouw.
De camera die ik verloren was is weer terecht. Ik wist zeker waar ik hem verloren was en Happy is er achteraan gegaan. Een godswonder.
Met Ankie en Geert – twee Hollanders die ik in Boboi ontmoet heb – Happy en Mama, zijn we zaterdag een dagje uit geweest. Alles hebben we gedaan: het nieuwe schooltje bezocht, de vismarkt in Tanji, de craftmarket in Bakau, de crocodilepool, Lamin Lodge en last-but-not-least het kliniekje van Gabrielle en Frans. Ik heb een weblog voor hun nieuwsbrieven gemaakt in Nederland en wou ze nu wel eens echt ontmoeten. Fantastisch om te zien hoe ze dit eerstehulppostje weer op poten hebben gezet. Toen ik foto's wilde maken bleek mijn camera helaas weg. Happy heeft ons op een marktje gedropt na zonsondergang. Heel speciaal. Hij is ondertussen samen met Mama keihard heen en weer geracet naar Lamin Lodge. Geen camera toen, maar wel een belangrijk telefoonnummer. En dat heeft dus gewerkt!!
19.30 uur. Ik ga nu eerst even eten en hoop straks nog genoeg batterij te hebben om dit af te maken. Fornjato!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
